Πραγματικός φίλος είναι αυτός που έρχεται κοντά όταν όλος ο υπόλοιπος κόσμος απομακρύνεται.

Η κηδεία του σκύλου

Τρίτη, 19 Απριλίου 2011


Το είχαν σαν άνθρωπο...

Ένας Ελληνοαμερικάνος επισκέπτεται τον αδερφό του, βοσκό στην Κρήτη. Έχει μαζί του κι ένα σκύλο ράτσας Αλάσκας. Τον βλέπει ο βοσκός και τρελαίνεται.

- Άσε μου ρε αδερφέ το σκύλο εδώ, εγώ θα τον έχω στα μη βρέχει και νη λιάξει!

-Ναι! του λέει κι ο ξενιτεμένος αλλά θέλω να ζει σαν ...άνθρωπος! Εμείς στην Αμερική είμαστε πολύ φιλόζωοι!

-Να μην στεναχωριέσαι! Στη μάντρα ή στο σπίτι θα τον έχω πάντα μαζί μου και μόνο κρέας και γάλα θα τρώει! Με τα πολλά λύγισε ο Αμερικάνος στη θέληση του αδερφού του. Περνάνε δέκα χρόνια, μοιραία πεθαίνει ο σκύλος. Τηλεφωνά ο βοσκός στον αδερφό του, και παίρνει την απάντηση.

-Α! είπαμε σαν άνθρωπος! Θα τον κηδέψεις χριστιανικά.

-Μα γίνονται αυτά τα πράγματα;

-Πες το στον παπά του χωριού να το κάνει!

Πάει ο βοσκός στον παπά του λέει ότι θέλει χριστιανική κηδεία για το σκύλο και του και του λέει ο παπάς:

- Σήφη, την τσικουδιά να την λιγοστέψεις, ήντα ναι αυτά που μου ζητάς!

- Μα ο αδερφός μου λέει...παίρνει στο κινητό και μιλά με τον αδερφό του.

- Δώσε μου τον παπά λέει εκείνος: Έλα παπα-Λάμπρο με ακούς; 2.500 δολάρια σου στέλνω για την κηδεία του σκύλου αλλά να γίνει όπως πρέπει! εντάξει;

-Εντάξει! Eντάξει!!

Κλείνει το κινητό ο παπάς και λέει του Σήφη.

-Καλά ρε κουμπάρε! γιατί δεν μου λες από την αρχή ότι ο σκύλος σου... ήταν Ορθόδοξος

Share/Bookmark
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 
Κινούμενη Gifs μπορείτε να βρείτε από την ιστοσελίδα στο Gifmania